عیسا خداست. این مفهومی
متعالی است که برای درک آن،
لابد از درک لابیرنت های
بازدارنده ی انسانی خویش ایم .
این بدان معناست که مفهوم
" تن گیری " ، بدون واکاوی
آسیب شناسی اش ، هر آینه
از یک سو به امری غیر عقلانی
و از سویی دیگر به امری شعاری
تبدیل خواهد شد .
تن گیری خدا اما نه امری
غیر عقلانی و نه امری شعاری
است. این مفهومی است ،
جدلی که ما را به مباحثی
خرد مدارانه و جدی فرامی خواند.
همان گونه که مفهوم خدا در
کلیت اش و در مدارخرد محوری،
مفهومی جدلی است.